Rodzaje czerniaka

Rodzaje czerniaka a miejsce występowania

Obecnie klasyfikuje się około siedmiu odmian czerniaka, które rozróżnia się zarówno ze względu na przebieg, jak również miejsce występowania oraz złośliwość i szybkość rozwoju. Jednym z częściej występujących jest czerniak guzkowy, zwany również odmianą guzkowatą. Zazwyczaj pojawia się on u mężczyzn w średnim wieku, może bazować zarówno na znamionach, jak również wystąpić na zupełnie zdrowej skórze. Ma on postać pionową oraz różne kolory, a szybki rozwój powoduje, że rokowania w jego przypadku są ostrożne.
Do najczęstszych rodzajów czerniaka należy ten o formie powierzchownej – rozwija się on zarówno u osób w średnim wieku, jak również – choć rzadko – u dzieci. Może występować praktycznie na całym ciele. Na początku ma formę powierzchowną i aż do momentu, gdy nacieka pionowo oraz na tkanki podskórne jest dość łagodny w przebiegu. Po tym momencie zaczyna dawać przerzuty, najczęściej do węzłów chłonnych. Czerniak z plam soczewicowatych typowy jest dla osób starszych, głównie kobiet po 70. roku życia. Uważa się, że jego rozwój jest bardzo powolny i może trwać latami – zwykle pojawia się on na twarzy w postaci rozległej, brązowej plamy. Stosunkowo szybko odkryty – daje dobre rokowania.
Wolno rozwija się również czerniak kończynowo-lentiginalny. Jego typowym obszarem występowania jest paznokieć, aczkolwiek nowotwór pojawia się także na dłoniach oraz stopach. Czerniak paznokcia występuje u starszych kobiet albo osób o innym fenotypie niż nordycki. Z czasem wywołuje przerzuty.
Nowotwór błon śluzowych zwykle atakuje usta i przejawia się niewielkim, brązowym bądź czarnym guzkiem, który w żaden sposób nie boli. Często dostrzegany jest podczas rutynowej kontroli lekarskiej albo wizyty u dentysty. Mimo wszystko guzek ten daje niekorzystne rokowania i często powoduje przerzuty. Podobnie jest w przypadku czerniaka pochwy i sromu, atakującego głównie kobiety po 50 roku życia. Różnicą jest to, że guzek ten daje objawy w postaci krwawienia, a dodatkowo rozwija się bardzo szybko.
Rzadkim czerniakiem jest czerniak amelonotyczny, czyli taki, który nie wybarwia się na charakterystyczny, ciemny kolor. Skóra w miejscu pojawienia się nowotworu często wizualnie niczym się nie odróżnia bądź jest lekko różowawa. Ze względu na trudność diagnostyki, ten typ czerniaka uznaje się za najtrudniejszy w wyleczeniu.

Czerniak – przerzuty

Trudność leczenia czerniaka w dużej mierze wynika z faktu, że daje on bardzo szybkie przerzuty. O ile czerniak podpaznokciowy czy czerniak oka są dodatkowo trudne w diagnostyce, co wynika z miejsca ich występowania, o tyle np. czerniak skóry często występować może dosłownie na całym ciele; to sprawia, że również miejsce pojawienia się przerzutów jest trudne do ustalenia. Co więcej, czerniak ma silne właściwości przerzutowe, a może transportować się zarówno drogą dokrewną, jak również poprzez naczynia chłonne, co sprawia, że jest to jeden z najszybciej rozprzestrzeniających się po organizmie nowotworów.
Czerniak daje dwa rodzaje przerzutów, jeśli chodzi o miejsce ich występowania. Przerzuty miejscowe są zazwyczaj pierwszą fazą przerzutów. Mogą osadzać się zarówno w sąsiadujących z zajętym obszarem węzłach chłonnych oraz naczyniach, jak również na obszarze bezpośredniego sąsiedztwa z nowotworem. Przerzuty odległe są rzadsze i zarazem o wiele poważniejsze, bo zwykle dotyczą dużych narządów wewnętrznych, jak np. płuca, wątroba czy serce. Ich pojawienie się zwykle jest wtórne i późniejsze, jednak istnieją takie rodzaje czerniaka, które przerzuty odległe mogą wywoływać w pierwszej kolejności. To, czy w organizmie pojawią się przerzuty czerniaka, w dużej mierze zależy przede wszystkim od szybkości zdiagnozowania nowotworu oraz jego charakterystyki.
Niektóre nowotwory skóry o łagodniejszym przebiegu mogą nie dawać przerzutów przez dłuższych czas, podczas gdy szybko rozwijający się czerniak może wywoływać je już kilka miesięcy po rozpoczęciu swojego rozwoju.